Man of the forest

Kuala Lumpur - Met een supersonische fast train staan we in een wip en een snik van de vlieghaven in hartje KL. Verbaasd kijken we on ons heen: waar zijn de Please-buy-somethings, de Have-a-look-at-my-shoppers, de tuk-tuk-sirs, de you-have-rooms? Nergens te bespeuren. Wel voor onze neus een gigantisch postkantoor waar we elks zonder probleem 5 kg te veel aan bagage kunnen dumpen (fingers crossed).

Nergens een brandende kerk te zien, maar we stoppen onze Paternoster toch wat dieper in het borsthaar. De stad lijkt een smeltkroes van culturen. Elke huidskleur passeert hier de revue en de overheid tracht de vrede met ijzeren hand te bewaren. We duiken in de stad van zoevende monorails, fancy shopping malls, adembenemende wolkenkrabbers, McDonalds'en en KFC's, maar ook steegjes waar het krioelt van de ratten.



Een heerlijke plek om even op adem te komen, een filmpje mee te pikken (Avatar 3D - waanzinnig goed!), reizigersdiarree te bestrijden, wolkenkrabbers te beklimmen, 2ManyDJ's te spotten, op boekenjacht te gaan, wat musea mee te pikken, wat nepspullen in Chinatown te checken, de komende dagen te plannen ... De Petronas Twin Towers rocks!

We leerden er ook dat we het regenseizoen hebben ingehaald. Beste optie in Maleisie was Borneo: ondoordringbare jungles en kleurrijke koraalriffen met schildpadden en haaien! Klonk avontuurlijk. Borneo begon met een voorgekauwde Canopy walk en aangelegde hot springs aan de voet van Mt Kinabalu. Een beetje een valse start maar ons doorzettingsvermogen werd beloond.

We trokken richting het Sepilok Orang Utang Sanctuary. Hier worden Orang Utangs opgevangen en terug uitgezet in het wild. Jongere apen worden dagelijks bijgevoederd om de opstap naar de echte jungle te vergemakkelijken. Met een hoopje sta je daar dus 's morgens als een bende apen in de jungle te staren. De spanning is te snijden en je kan een speld horen vallen. Net wanneer je denkt dat die klere-apen vandaag niet zullen verschijnen zie je in de verte een boom bewegen ... een struik schudden ... een liaan trillen ... Dan komen 1 ... 2 ... 3 ... Orang Utangs op hun gemakje aangeslingerd. Spontaan tovert er zich een glimlach op je gezicht. De ene peuzelt vrolijk ondersteboven wat banaantjes naar binnen, de ander plast al even vrolijk op zijn appel, Makaaken worden weggejaagd en een enkeling springt tussen ons. Nog niet helemaal the ultimate Borneo wildlife experience maar wel ronduit fantastisch!

Op zoek naar de real thing trekken we richting de Kinaratangan river. Een roodbruine gezwollen junglerivier met woeste draaikolken en drijvende bomen. Het waterniveau stond 7 meter boven het gebruikelijke niveau. Dit betekende dat er van onze lodge niet meer veel te zien was. Met een bootje geraakten we er nog net in, hoewel ze toen ook wel beseften dat het water best wel hoog stond. Met een sputterende motor trokken we stroomopwaarts. Tropische vogels doorklieven er de lucht, na even turen spot je de Orang

Utangs, Proboscis monkeys en Makaaken in de bomen en op de grond worden de leeches helemaal zot als wij er met onze warme zweterige lichamen passeren. Heerlijk! Toen de rivier ermee dreigde om onze lodge helemaal op te slokken besloten we richting Mabul te trekken.

Met onze neus in de boeken probeerden we er alles te weten te komen over buoyancy, equalizing, BCD's en Submerged Pressure Gauges. Het leek ons wel wat om die befaamde koraalriffen van wat dieper te bekijken. De theorie werd er zonder pardon ingeramd, de praktijk was helaas niet anders: dat duikgerief aan - ok? - euh ... ok! - Going down - Going wat? - naar waar? - daar 6m onder water? - Of course - taai! Heel je lichaam schreeuwt - go up! Je communicatie is beperkt tot wat handgebaren, je ziet de angst in ieders ogen, je oren doen pijn. Niet ok! Proestend worstel je terug naar de oppervlakte. Misschien morgen nog eens proberen? Femke ruilde haar BCD voor een deftige snorkel. Ik gaf het nog eens een poging. Ready to go down? - Bwaa ... - Going down - taai! Na 5 min hyperventileren op de bodem begin ik te beseffen dat die dingen echt werken, dat de oppervlakte niet zo ver weg is en je tracht al eens een vis of twee te spotten. Plots maak je een klik en begin je gewoon te genieten: je zweeft tussen het koraal, de schildpadden en meest bizarre vissen.

Die foto's opladen gaat hier r?tetraag dus ik schud nog wat wist je dat'jes uit mijn mouw:

- Wist je dat de het DNA van een Orang Utang voor 96.4% gelijk is aan dat van de mens, maar dat Femke en de Proboscis monkey ook veel gelijkenissen hebben?

- Wist je dat we in Kuala Lumper wetenschappelijk bewijs vonden dat er werkelijk iets mis is met Femke haar neus? Studies over haar tenen zijn nog lopende.