Fran

Hey Femmathijs!

Na een wervelstorm aan emoties en veranderingen, valt alles stilletjes aan in zijn plooi... Daarnet is Hilde nog langs geweest met jullie Aziatische slabbetjes. We vinden ze geweldig! Merci!

Eindelijk wat tijd gevonden om te antwoorden op al jullie 'hoe-vragen'!

Het doet wat met je, die titel 'mama' en 'papa'. Plots heb je daar een klein wezentje in je armen dat je voor de rest van je leven wil beschermen. Het verhaal van het impala jong schiet me plots weer te binnen en ik krijg de krop in de keel...

De afgelopen 14 dagen in een 'notendop':

Dinsdagmorgen (30 maart) zo rond een uur of zes voel ik een 'plopje' en enkele druppels... "Steven, ik denk dat mijn water gebroken is...of toch niet? We zullen voor de zekerheid vanmiddag met de gynaecoloog bellen." Verdict om 15u: naar het ziekenhuis met wat harde buiken(wauw die weeën vallen reuze mee!). Na onderzoek door de vroedvrouw en een kwartiertje aan de monitor mag ik net nog mijn koffer uit de auto halen en het ziekenhuis niet meer verlaten. Die enkele druppels waren dus degelijk vruchtwater. Heel de avond aan de monitor gehangen maar nog steeds geen weeën...

Om 12 u snacht's is het dan tijd voor de draadjes. Na de baxter met glucose nog één met antibiotica en dan nog een ballonnetje(das dus echt nen ballon)om mijn baarmoederhals week te maken. We gaan inleiden zegt de gynaecoloog, ik zou dus toch maar een epidurale nemen. Hopla, nog een draadje in de rug.

Woensdag 31 maart rond 10 u kreeg ik toch wel veel last van rugweeën ondanks het bijpompen met de epidurale. Steven moest goed duwen tegen mijn rug om de pijn weg te nemen. Toen Annick(vroedvrouw)ons aantrof in die houding, vroeg ze of ik wel voldoende bijpompte. Waarop ik volmondig ja knikte. Tja, laat die anesthisist dan maar iets 'straffer' inspuiten...

14u: Allright! We zitten al aan 9cm! Nog ene te gaan maar eerst nog een echo want ze zit echt nog hoog. En wie kijkt er daar naar de sterren? Die kleine pruts Fran. "Hmmm, we zullen nog twee uur wachten maar als ze dan niet daalt en draait, zetten we het mes erin", zegt de gynaecoloog terwijl ze een grote snijbeweging maakt op haar buik.

16u: "Maak jullie maar klaar voor een keizersnede". Spijtig maar als dat het beste is voor Fran en de mama dan is het snel beslist. Vlug nog een mooi pak aan, een nieuwe epidurale (want die oude zat dus toch verkeerd) en dan snijden maar...

16u45: En hier is... Een dochter, maar dat wisten we stiekem al. "En hoe heet ze?" "Fran", zeggen we samen met de tranen in de ogen. "Het is een schoontje", zeggen de gynaecoloog en de vroedvrouw. Jaja, wij kennen dat... (een goeke of een schoontje)

Na zes dagen van kortere nachten, Fran die eerst 'teveel' afvalt, af en toe de melkkoe uithangen (lees afkolven), Fran die dan weer 100gr per dag bijkomt, toffe bezoekjes en pakjes, middagdutjes voor mama en papa, gewoon zitten kijken naar Fran en dan beginnen wenen, babytips à volonté en zeer goede zorgen van de vroedvrouwen was het heerlijk om dan op een stralende lentedag thuis te komen. Fran in de buggy en weg waren we voor onze eerste wandeling (gaan stoefen in 't dorp)

Kortom, wij voelen ons supergoed!! Alleen moet Steven morgen terug gaan werken, dat zal wat anders zijn... Ik zal hem hier missen want hij soigneert ons echt goed!

Dikke kussen,

Fran, Eef en Steven

PS. Graag zouden we met de vliegende bol van professor Gobelijn tot bij jullie vliegen om dan samen met jullie een braaike te doen in de schaduw van jullie bushcamper.

PSS. Fem, in ruil voor een videoke of meer foto's van Fran hadden we graag een foto van uw Namibiaans kapsel gehad. We zullen ze echt niet verder verspreiden ;-)